Ik ben klaar voor de volgende stap

Klaar voor de volgend stappen| Saskia Freichmann-WijsbeekVoorbereiden op wat gaat komen

Ik kan bijna niet wachten op de heerlijke zwoele zomeravonden die steeds dichterbij komen. Straks aan het begin van de dag tot ’n uur of twaalf de klusjes in- en rond het huis doen, openhaardhout stammen zagen voor het aanstaande winterseizoen van onze eigen amandelbomen (en deze achterin de auto vervoeren naar huis) om daarna te genieten van de middag en de lange zwoele avond.

“Ik ben klaar voor de volgende stap” verder lezen

Mijn open brief aan de kersverse Raad van Almere

#Raad036, Gemeenteraad van Almere 20182022

Oproep ‘Stop Pesten en Intimidatie Op het Werk’

In een open brief, die ik gezonden heb aan de kersverse gemeenteraad van Almere, roep ik de lokale politieke partijen op om pesten en intimidatie op het werk, openlijk af te keuren. ‘De pesters worden gesterkt in hun grensoverschrijdend gedrag naar collega’s toe, omdat de slachtoffers de mond worden gesnoerd’.

“Mijn open brief aan de kersverse Raad van Almere” verder lezen

Nu te leen bij alle bibliotheken

Autobiografie 'Ondankbaar Loeder' is te leen bij alle bibliotheken in Nederland

 

 

 

Geschikt voor een algemeen publiek

In de aanbevelingsrecensie, geschreven in opdracht van de Nederlandse Bibliotheek Dienst (NBD Biblion), staat dat mijn autobiografie toegankelijk is voor een algemeen publiek. En dat is wat ik vanaf het begin ook wilde bereiken. Mijn boek kan voor velen, zowel voor omstanders als voor slachtoffers, een steun in de rug bieden om bijtijds professionele hulp in te schakelen. Voor sommigen is hiermee de financiële drempel weggenomen, zodat zij toch mijn autobiografie kunnen lezen. “Nu te leen bij alle bibliotheken” verder lezen

Anoniempje Nederland

Anoniempje Nederland Almere
Anoniempje Nederland Almere

Eindelijk erkenning uit de daderhoek

Sinds de publicatie van mijn autobiografie heb ik veel reacties ontvangen. Sommigen van deze berichten raakten mij, omdat ik aan deze lezers/lezeressen een stem heb gegeven over soortgelijke traumatische ervaringen die hun zijn overgekomen. Met uitzondering van een paar bedreigende berichten, die mij bereikten via de persoonlijke e-mail, vond ik het tot nu toe opvallend stil uit de hoeken van de daders en van de omstanders, die hun mond hielden toen mij onrecht werd aangedaan. Maar daar is sinds gisteren verandering in gekomen.

“Anoniempje Nederland” verder lezen

Doofpotaffaire Gemeente Almere

Doofpotaffaire bij de Gemeente AlmereOpen brief aan de Gemeente Almere

Het schrijven en publiceren van mijn autobiografie ‘Ondankbaar Loeder’, maakt zoveel los. Niet alleen bij mijzelf, door het opnieuw beleven van de traumatische ervaringen op het werk, maar ook bij anderen.

Uit de diverse berichten die ik ontvang van lezers en lezeressen, waaronder zelfs van een aantal ex-collega’s, raak ik blijkbaar een gevoelige snaar. 

Op 18 februari heb ik een e-mail brief gezonden aan het management en de burgemeester van de gemeente Almere. Daarin bied ik, als ervaringsdeskundige, mijn hulp aan om samen met de Gemeente deze thema’s bespreekbaar te maken. Binnen 24 uur ontving ik een koele, 2 regelzin afwijzing. Zonder enige onderbouwing. ‘Namens de gemeente Almere wil ik u laten dat de gemeente geen gebruik wenst te maken van uw aanbod’, aldus de heer Meester (manager HRM).

“Doofpotaffaire Gemeente Almere” verder lezen

Daar lig ik dan tussen Trump en Holleeder

Autobiografie 'Ondankbaar Loeder' bevindt zich tussen de andere bestsellers 'Fire and Fury' over Trump en 'Dagboek van een getuige' door Astrid Holleeder

Het leven zit vol verrassingen.

Mijn autobiografie ligt in de winkel van The Readshop, naast die van Astrid Holleeder (Dagboek van een getuige)  en het verhaal over het presidentschap van Trump door Michael Wolff (Fire and Fury).

 

 

Geen blad voor de mond

Beide auteurs nemen ook geen blad voor de mond, en weten dat hun verhalen veel stof zal doen opwaaien. Ook zij realiseren zich dat hun verhalen consequenties kennen, die niet volledig te overzien zijn. Het opschrijven van de waarheid weegt zwaarder, wat de gevolgen ook zijn.

Ontkenning en leugens

Ook beide auteurs worden vanuit diverse hoeken beschuldigd van het verspreiden van leugens. Sommige in deze boeken benoemde personen ontkennen enige betrokkenheid.

Misschien toch geen toeval dat ‘Ondankbaar Loeder’ op dezelfde plank ligt?

 

 

 

 

 

Jaloezie

Lekker in je vel zitten, voorkomt jaloezie

Hoe meer ik voor mijzelf opkwam, des te groter werd de jaloezie van mensen in mijn directe omgeving. ‘Jaloers, waarop en waarom dan’,  vroeg ik op de man af. ‘Jij bent single, kunt doen en laten wat je wilt, hebt een eigen huis, een stoere Land Rover en ook nog interessant werk’, kreeg ik, bijna verwijtend, als antwoord op mijn vraag van een vriendin/buurvrouw. Ik begon mij zelfs te verontschuldigen en te verdedigen. ‘Weet jij hoe het is, om ’s avonds laat, na  zo’n typische lange werkdag, waar alles tegen lijkt te zitten, in een koud en leeg huis te belanden’, probeerde ik haar te overtuigen, ‘of het gemis van een partner bij wie je helemaal jezelf kunt zijn? Iemand die jouw pijn en verdriet begrijpt en accepteert?’

‘Ik ben mooi en ben tevreden met mezelf’

Ik kon net zo goed tegen een muur praten, want haar jaloezie werd gevoed door haar negatief zelfbeeld: over haar uiterlijk, haar mislukte carrière en de teleurstellingen van wat zij had verwacht van het leven met haar partner.

Wat is eigenlijk jaloezie?

De Amerikaanse gedragstherapeut Albert Elis, onderscheidt irrationele en rationele  jaloezie.  Hierbij is rationele jaloezie het gevoel dat optreedt als er daadwerkelijk redenen zijn om jaloers te worden (bijvoorbeeld wanneer je partner vreemdgaat of een ander er met de credits van jouw werk vandoor gaat). Je hebt dus rationeel ‘normaal’ gezien alle reden om je teleurgesteld, spijtig of verdrietig te voelen.

Irrationele jaloeziegevoelens worden gevoed door onzekerheid en angst. Je denkt dat er iets gaat gebeuren, zonder dat daar directe aanleiding toe is. Hierbij krijgen onterechte gevoelens van woede, wantrouwen en waanzin de overhand.

Jaloezie en Pesten

Mijn werkgever kondigde een ingrijpende reorganisatie aan. ‘Er moet, en kan, efficiënter en klantgerichter gewerkt worden’, waren de kernwoorden van de flitsende presentatie. Als wijkregisseur van een aantal wijken in Almere, stonden klantgerichtheid en efficiency hoog in mijn vaandel, al zelfs voor de aankondiging van de reorganisatie. Er gingen dus gedwongen ontslagen vallen in de groep van wijkregisseurs. Ik vond de reorganisatie terecht, want ik zag dat er collega’s waren die behoorlijk de kantjes ervan afliepen. Toen ik hierover opmerkingen in het werkoverleg plaatste, ontving ik bizarre reacties. ‘Het interesseert jou allemaal niets, want jouw man heeft een goede baan, jullie hebben een huis in Nederland én in Spanje, werd mij verweten, ‘en je gaat toch binnenkort emigreren’.

Later besefte ik dat deze irrelevante opmerkingen, reacties zijn van onzekerheid (wie moet het veld ruimen) en jaloezie (mooie huizen, prima dubbel inkomen etc.). Ik probeerde boven deze ongenuanceerdheid te staan. Dat gooide nog meer olie op het vuur. De onzekerheid en afgunst van een groep collega’s, ontaarden in pestgedrag naar mij toe. De leidinggevende wist hiermee geen raad. De reorganisatie zorgde al voor genoeg onrust, dus ook nog pestgedrag aanpakken, gericht op één individu, was te veel.

Na een ellenlange juridische strijd, heb ik met tegenzin afscheid genomen van een hele leuk baan. Met gemengde gevoelens heb ik gekozen voor mijn gezondheid en de pesters het collectieve overwinningsgevoel gegeven.

Ventje is tevreden en gelukkig met zichzelf. Geen enkele reden om jaloers of afgunstig te zijn.Hoe voorkom je jaloezie?

Als je gelukkig en zelfverzekerd bent (in je werk, je relaties én bovenal: met jezelf), zal je geen redenen hebben om jaloers te zijn. Dat straalt mijn Ventje uit. ‘Ik ben mooi en tevreden met mezelf’, spint hij, terwijl hij zich heerlijk laat kroelen.

 

 

 

 

 

 

Extra aandacht in The Read Shop voor ‘Ondankbaar Loeder’

The Readshop Express Delden promoot Ondankbaar Loeder
The Read Shop Express Delden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The Read Shop Express Delden steunt mijn missie

Gerrit Holtvoort (The Read Shop Express Delden) zag een toenemende vraag van mijn autobiografie ‘Ondankbaar Loeder’ na de boekpresentatie op 9 december jl. in Zenderen. Door dit boek prominent te etaleren in zijn winkel, maakt Gerrit een duidelijk statement. ‘Door te praten over kinderverwaarlozing, seksueel kindermisbruik en door #MeToo discussies serieus te nemen, biedt dit boek een steun in de rug voor iedereen die ermee te maken heeft, om bijtijds professionele hulp te zoeken’, aldus Gerrit Holtvoort.

Doorbreek het stilzwijgen

Jarenlang was ik bevreesd voor mijn carrière en voor de reputatie van de daders. Die tijd is geweest. Niet alleen praten over deze taboes, maar ook de slachtoffers steunen door ze te geloven en niet direct de slachtoffers te veroordelen door te zeggen ‘waarom kom je er nu pas mee!’ Dat speelt de daders in de kaart, en dat is toch wel het laatste wat wij willen, toch?

Straf!

Je mag je kleinkinderen niet meer zien, Saskia Freichmann-Wijsbeek, auteur autobiografie Ondankbaar Loeder

Nooit meer mijn kleinkinderen mogen zien

Als straf, omdat de ouders (mijn kinderen) zich schamen voor hun eigen levensverhaal. Had ik dan maar destijds moeten zwijgen, toen ik getuige was hoe een baby (mijn net geboren kleinkind) in de armen lag van een vader die  stoned was (mijn zoon dus) en dat de moeder (mijn ex-schoondochter) in haar bed bleef liggen toen ik mijn zoon hierop aansprak? ‘Waar bemoei je je mee, alsof jij het allemaal zo goed hebt gedaan’, verweerden de kersverse ouders. En daarmee had ik het maar te doen. Als ik doorging met mijn betoog, zou ik mijn kleinkind en mijn zoon nooit meer zien. Ze wisten mij keihard te raken, door mij hiermee te chanteren. Mijn hart bloedde, als ik dit hummeltje zag spelen in een donkere- (om een of andere reden waren de gordijnen en ramen ook overdags meestal gesloten), rommelige- (er werd zo nu en dan aangeveegd. Het vuil werd dan naar een hoek verplaatst) en rokerige kamer. Toen Roy een lans wilde breken voor het ongeboren kindje, dat roken tijdens de zwangerschap echt niet kan, hebben wij tot aan de geboorte het stel niet meer gezien. Wij verdienden straf omdat wij opkwamen voor het ongeboren kind. Ook de ouders van de aanstaande moeder, verdedigden het roken omwille van de lieve vrede.

Omgekeerde wereld?

‘Don’t shoot the messenger’. De gebeurtenissen worden gevormd door de helden en de daders. De slachtoffers worden er ongepland en ongewenst bijgetrokken. De helden in mijn anekdotes laten mij via o.a. Social Media en persoonlijke berichten weten dat zij ‘gewoon’ handelden omdat het heel normaal is om voor iemand op te komen. Wij willen zo graag onze helden op een voetstuk plaatsen, midden in de schijnwerpers. Echte helden willen juist het omgekeerde. Bescheiden en ‘gewoon doen wat je moet doen’, is hun credo.

De daders beginnen direct met het zich te verdedigen door, zonder één letter van mijn boek gelezen te hebben, te dreigen met rechtszaken (smaad en laster zijn de meeste gebruikte krachttermen) of gewelddadig (‘kom mij maar ‘ns opzoeken, als je durft. Weet wel, dat het slecht is voor je gezondheid’).

Verbindingen verbreken

Of de daders draaien de wereld om. De verslaggever is fout bezig, door de waarheid op papier te zetten. Ik moet dus gestraft worden. ‘Nooit meer mijn kleinkinderen zien’, en ‘vanaf nu besta je niet meer voor mij. Ik verbreek alle contacten. Je begrijpt dat dit komt door je boek’, stond in het laatste bericht wat ik ontving van mijn ex-schoondochter. Met een simpele muisklik zijn de ragdunne draden, die mijn leven en de levens van mijn kinderen en kleinkinderen verbond op Social Media, doorgeknipt. Zo snel gooi je een gezamenlijk leven weg.

Klaar met chantage

Jarenlang heb ik de chantage door vrienden, familie en kinderen over mij heen laten komen. Iedere keer werd ik verscheurd tussen de angst om vrienden en familie te verliezen en mijn gevoel van eigenwaarde. ‘Ik verdien toch ook respect, als moeder, oma en vriendin?’  Toen ik mijn autobiografie schreef, vielen langzamerhand de schellen van mijn ogen. De kinderverwaarlozing waaraan ik in mijn vroege jeugd ben blootgesteld, verstoorde mijn relaties. Ik wilde nooit meer die pijn en eenzaamheid voelen, die ik als kind heb meegemaakt. Ook wilde ik ten koste van alles (en dan voornamelijk van mijzelf) voorkomen dat mijn familie en vrienden, door mij het risico lopen om verdrietig te raken.

Bullshit dus. Liefde is geen eenrichtingsverkeer.

En is zeker niet een zaak van onderhandelen met dubbele agenda’s. “Als je lief bent, mag je jouw kleinkinderen zien. Als je vertelt, of schrijf, hoe jij je voelt, krijg je straf”.

Ik was dik en dom

Publicatie in Vrouw.nl over autobiografie Ondankbaar Loeder door Saskia Freichmann-Wijsbeek

Lees hier verder…

Afgewende hoofden

Het verhaal van de dertien mishandelde Turpin-kinderen in Amerika is afschuwelijk. En de vraag dringt zich op waarom er nooit een buurman of buurvrouw aangifte heeft gedaan bij de politie. Terwijl er toch al jaren signalen waren dat het niet goed ging bij de Turpins. Ik herken nu weer het mechanisme van afgewende hoofden.  Lees hier verder…

Opgepakt door De Telegraaf

Het verhaal van Saskia Freichmann-Wijsbeek, auteur autobiografie Ondankbaar Loeder, in De Telegraaf van 31 januari 2018