Jaloezie

Lekker in je vel zitten, voorkomt jaloezie

Hoe meer ik voor mijzelf opkwam, des te groter werd de jaloezie van mensen in mijn directe omgeving. ‘Jaloers, waarop en waarom dan’,  vroeg ik op de man af. ‘Jij bent single, kunt doen en laten wat je wilt, hebt een eigen huis, een stoere Land Rover en ook nog interessant werk’, kreeg ik, bijna verwijtend, als antwoord op mijn vraag van een vriendin/buurvrouw. Ik begon mij zelfs te verontschuldigen en te verdedigen. ‘Weet jij hoe het is, om ’s avonds laat, na  zo’n typische lange werkdag, waar alles tegen lijkt te zitten, in een koud en leeg huis te belanden’, probeerde ik haar te overtuigen, ‘of het gemis van een partner bij wie je helemaal jezelf kunt zijn? Iemand die jouw pijn en verdriet begrijpt en accepteert?’

‘Ik ben mooi en ben tevreden met mezelf’

Ik kon net zo goed tegen een muur praten, want haar jaloezie werd gevoed door haar negatief zelfbeeld: over haar uiterlijk, haar mislukte carrière en de teleurstellingen van wat zij had verwacht van het leven met haar partner.

Wat is eigenlijk jaloezie?

De Amerikaanse gedragstherapeut Albert Elis, onderscheidt irrationele en rationele  jaloezie.  Hierbij is rationele jaloezie het gevoel dat optreedt als er daadwerkelijk redenen zijn om jaloers te worden (bijvoorbeeld wanneer je partner vreemdgaat of een ander er met de credits van jouw werk vandoor gaat). Je hebt dus rationeel ‘normaal’ gezien alle reden om je teleurgesteld, spijtig of verdrietig te voelen.

Irrationele jaloeziegevoelens worden gevoed door onzekerheid en angst. Je denkt dat er iets gaat gebeuren, zonder dat daar directe aanleiding toe is. Hierbij krijgen onterechte gevoelens van woede, wantrouwen en waanzin de overhand.

Jaloezie en Pesten

Mijn werkgever kondigde een ingrijpende reorganisatie aan. ‘Er moet, en kan, efficiënter en klantgerichter gewerkt worden’, waren de kernwoorden van de flitsende presentatie. Als wijkregisseur van een aantal wijken in Almere, stonden klantgerichtheid en efficiency hoog in mijn vaandel, al zelfs voor de aankondiging van de reorganisatie. Er gingen dus gedwongen ontslagen vallen in de groep van wijkregisseurs. Ik vond de reorganisatie terecht, want ik zag dat er collega’s waren die behoorlijk de kantjes ervan afliepen. Toen ik hierover opmerkingen in het werkoverleg plaatste, ontving ik bizarre reacties. ‘Het interesseert jou allemaal niets, want jouw man heeft een goede baan, jullie hebben een huis in Nederland én in Spanje, werd mij verweten, ‘en je gaat toch binnenkort emigreren’.

Later besefte ik dat deze irrelevante opmerkingen, reacties zijn van onzekerheid (wie moet het veld ruimen) en jaloezie (mooie huizen, prima dubbel inkomen etc.). Ik probeerde boven deze ongenuanceerdheid te staan. Dat gooide nog meer olie op het vuur. De onzekerheid en afgunst van een groep collega’s, ontaarden in pestgedrag naar mij toe. De leidinggevende wist hiermee geen raad. De reorganisatie zorgde al voor genoeg onrust, dus ook nog pestgedrag aanpakken, gericht op één individu, was te veel.

Na een ellenlange juridische strijd, heb ik met tegenzin afscheid genomen van een hele leuk baan. Met gemengde gevoelens heb ik gekozen voor mijn gezondheid en de pesters het collectieve overwinningsgevoel gegeven.

Ventje is tevreden en gelukkig met zichzelf. Geen enkele reden om jaloers of afgunstig te zijn.Hoe voorkom je jaloezie?

Als je gelukkig en zelfverzekerd bent (in je werk, je relaties én bovenal: met jezelf), zal je geen redenen hebben om jaloers te zijn. Dat straalt mijn Ventje uit. ‘Ik ben mooi en tevreden met mezelf’, spint hij, terwijl hij zich heerlijk laat kroelen.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.